ตอนเช้าในช่วงปลายเดือน พ.ย. อากาศหนาวมาก มีหิมะตกมาพร้อมฝน อากาศชวนเป็นหวัดอย่างแรง แต่อุตส่าห์ดั้นด้นนั่งรถไฟมาตั้ง 7-8 ชั่วโมง จะมากลัวฝนเห็นจะเสียที มีทางเดียวลุย เป็นหวัดค่อยว่ากัน ออกจากโรงแรมอากาศเย็นวูบ รวมทั้งอากาศแบบนี้แบตเตอรี่กล้องจะหมดเร็วซะด้วย ต้องวางแผนชักภาพให้ดีไม่งั้นเจอสถานที่สวยแตกล้องแบตหมดจะเสียดายมากๆ ครั้งแรกตั้งใจจะนั่งรถรางเที่ยวทั่วเมืองเลยซื้อตั๋ว 1 วัน ราคา 650 เยน แต่สุดท้ายได้ใช้แค่ 2 เที่ยวใกล้ กรรม ++ ถือว่าบริจาคซ่อมบำรุงรถรางไปละกันคนรอขึ้นรถรางต่อแถวเป็นระเบียบ สถานีอยู่กลางถนน มีพื้นที่ยืนรอไม่มากนัก เสียงล้อเหล็กบดกับรางและมีเสียงเอี๊ยด อ๊าด ทำให้คาดเดาได้ว่ารถรางน่าจะมีอายุอาวุโสพอสมควร พื้นไม้ คนขับรถรางผูกเนคไทและใส่ถุงมือสะอาดสะอ้านตามมาตรฐานญี่ปุ่น คนใช้รถรางพอสมควร มีทั้งเด็กนักเรียนและคนทั่วไป ขึ้นไปนั่งได้ไม่ถึง 5 นาที ก็ถึงแล้ว

 

 

        

      ลงมายืนที่สี่แยกก็มองเห็นภูเขาอยู่ใกล้ๆ เดินเท้าไปอีก 200 ม. ก็ถึงสถานี ปรากฏว่าไปถึงเร็วเกิน สถานียังไม่เปิด แอ๊ด! แอ๊ด! ยืนหนาวตัวซีดตัวสั่น จนเจ้าหน้าที่ที่กวาดหิมะอยู่หน้าสถานีเอ็นดู ในความหน้ามึนของ 2 นักท่องเที่ยวที่มาตั้งแต่ไก่โห่ จัดการเปิดประตูให้เข้าไปหลบหนาวอยู่ด้านใน เราก็ขอบคุณเค้าเป็นการใหญ่ จน 10 โมงเช้ารถกระเช้าก็เปิดดำเนินการตรงเป๊ะตามสไตล์ ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าวันนี้ 2 นักท่องเที่ยวจากแดนสยามเปิดบิลเป็นเจ้าแรก

 

รถรางจุคนได้ประมาณ 20 คน เคลื่อนที่ช้าๆ ไหลไปตามเส้นเคเบิลขนาดใหญ่ ให้ภาพเมืองที่ปกติเป็นมุมแบน ค่อยเป็นภาพมุมสูงขึ้นเรื่อยๆ ตึก ตึก เสียงล้อบดเส้นเคเบิลเป็นระยะ มีน้ำเกาะที่กระจก วิวสวยมากๆ ทำให้เห็นเมืองที่มีลักษณะโค้งเว้า ติดทะเลสองฝั่งของฮาโกะดาเตะ ใช้เวลาประมาณ 8 นาที ขึ้นมาถึงยอดเขา อากาศยิ่งหนาวลงอีก หิมะก็ตกแรงขึ้น จะเอาให้หนาวตายกันเลยมั๊ย?

      

 

        จัดการขึ้นดาดฟ้าไปถ่ายรูปเมือง สวยงาม ตามรูป ทนหนาวชื่นชมบรรยากาศอยู่ได้ซักพักใหญ่ ก็กลับลงมาด้านล่าง รู้สึกอุ่นขึ้น ก็ไปเดินเล่นแถวริมทะเลที่เป็นโกดังท่าเรือเก่า เป็นอาคารอิฐสีแดงดูคลาสสิกดี ไม่นานนักก็ต้องหาอะไรมากระแทกท้องเพราะหิว สุดท้ายได้ร้านอาหารตรงท่าเรือ ติดทะเล เห็นนกและอีกาตัวเบิ้มบินโต้ลมในทะเล อือ อีกาที่นี่ตัวใหญ่มาก ขืนที่บ้านเราตัวใหญ่แบบนี้มีหวังจิกแมวตาย

 

 

 

 

ดูเหมือนว่าร้านอาหารนี้จะเน้นขายกลางคืน กลางวันไม่ค่อยมีคนเท่าไหร่ บรรยากาศร้านเป็นตึกชั้นเดียว โถงสูง ใช้ไม้ก่อสร้าง ใช้องค์ประกอบเรือมาตกแต่ง เช่น ประตู, ช่องหน้าต่างวงกลม, มีห่วงชูชีพมาแขวน ก็สวยดี สำหรับเมนูอาหาร แน่นอนว่าต้องสังหารปลาดิบแหงๆ มาถึงทะเลที่นี่แล้ว อีกจานเป็นเมนูปลาอะไรซักอย่างจำชื่อไม่ได้ ตัวใหญ่ก้างพอประมาณ เนื้อออกร่วน รวมทั้งชาเขียวร้อนกดตู้เอง อยากดื่มเท่าไหร่ก็ดื่มไป ชาเขียวร้อนข้นๆยามหนาวนี่มันเข้ากันเหมือนปี่กับขลุ่ย เป็นอันจบบันทึกฮาโกะดาเตะอีกระลอก ไว้คิดอะไรออกแล้วจะมาบันทึกต่อจ้า